Leksykon / GRUPA KWARCU

           
kliknij by zobaczyć więcej ametystów i cytrynów

Nazwa wywodząca się z języka prasłowiańskiego oznaczająca „twardy” określa grupę minerałów o takim samej budowie chemicznej SiO₂ i zbliżonych własnościach fizycznych.

Dzięki budowie opartej na powszechnie występującej krzemionce, która przeniknęła przez warstwy magmy i jest obecna jest we wszystkich stadiach skałotwórczych, kwarc jest minerałem rozprzestrzenionym na całym globie. Wysoką jakość gemmologiczną kwalifikującą go do kamieni szlachetnych kwarc zawdzięcza cechom wykształconym w fazie pegmatytowej i w znacznym stopniu hydrotermalnej. Niski współczynnik załamania światła sprawia, że pożądane jest fasetowanie kwarcu w celu zwiększenia efektu lśnienia.

Dla kwarcu charakterystyczne są wielopostaciowe inkluzje, czyli wtrącenia i wrostki. Inkluzje te są najlepiej zbadane, nie licząc inkluzji w diamentach i niosą szczegółową wiedzę na temat temperatury i ciśnienia panujących w czasie ich tworzenia się i fazie krystalizacji

Minerały z grupy kwarcu, występują w skałach magmowych, metamorficznych i osadowych, krystalizując w układzie trygonalnym i heksagonalnym. W grupie kwarcu wyróżnia się:

Kwarce makrokrystaliczne, o kryształach widocznych gołym okiem, takie jak ametyst, kwarc ametystowy, akwenturyn, kryształ górski, kwarc niebieski, cytryn, sokole oko, tygrysie oko i in.

Kwarce mikrokrystaliczne, o kryształach mikroskopijnej wielkości, takie jak agat, chalcedon, chryzopaz,  jaspis i in.

Kwarce wytwarzane syntetycznie wykorzystuje się na skalę przemysłową np. piezokwarc jako materiał na rezonatory piezoelektryczne, znane np. z popularnych zapalniczek piezoelektrycznych.